بگريند » و اين شعرها را قراءت كرد : « يريد بذاكم ان يهشّوا لطاعتى * و ان يكثروا بعدى الدّعاء على قبرى و ان يمنحونى فى المجالس و دهم * و ان كنت عنهم غائبا احسنوا ذكرى » « 1 » ( 1 ) ابن عبّاس مىگويد : مردى عرض كرد : مرا موعظه كن ! فرمود : « به خودت تنگدستى و طول عمر را تلقين مكن ! » ( 2 ) سخنان امام درباره احاديث رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شعبى نقل كرده مىگويد : كسى كه خود از على ( ع ) شنيده بود براى من نقل كرد : از آن حضرت راجع به اختلاف مردم دربارهء حديث پرسيدند ، فرمود : « مردم چهار دسته‌اند : 1 - مرد دو رويى كه اظهار ايمان مىكند در حالى كه به اسلام پشت پا زده و به دل ايمان ندارد از گناه پرهيز نكرده و بىباك است از روى عمد به رسول خدا ( ص ) دروغ مىبندد ، اگر مردم از حال او با خبر بودند ، حديثش را قبول نمىكردند و گفتارش را نمىپذيرفتند ولى مردم مىگويند : او صحابى رسول خدا ( ص ) است پس گفتارش را قبول مىكنند ، براستى كه خداوند از مردم منافق و دورو چنان كه لازم بود خبر داده و معرفى كرده است سپس آنها بعد از رسول خدا ( ص ) زنده ماندند و به رهبران ضلالت نزديك شدند به آنان كه مردم را با دروغ و بهتان به سوى آتش خواندند ، پس آنها را صاحب اختيار كارها و حاكم بر مال و جان مردم گردانيدند ، و به وسيلهء ايشان دنيا را خوردند ، همانا مردم همواره با فرمانروايان همراهند مگر آنهايى كه خدا نگهدار آنهاست . ( 3 ) 2 - مردى كه از رسول خدا ( ص ) شنيده سخنى را مىگويد و يا كارى را انجام مىدهد و بعد از خاطرش رفته و آن گفتار و يا رفتار پيامبر را ندانسته نسخ كرده در حالى كه اگر مردم مىدانستند كه او نسخ كرده ( از او نقل نمىكردند ) يا اجر و ثوابى براى نقل آن منظور نمىكردند . ( 4 ) 3 - و مردى كه شنيده است رسول خدا ( ص ) سخنى را مىگويد ، آن را درست حفظ

--> ( 1 ) مقصود او اين است كه آنان با نشاط فرمان مرا ببرند و پس از من زياد بر سر قبرم دعا كنند و در مجالس به من اظهار دوستى كنند و اگر از نظر آنان غايب شدم ، مرا به نيكى ياد كنند .